چرا پرتغال به نقطه ورود استراتژیک کالاهای چینی به اروپا تبدیل می‌شود؟

 

معرفی

برای مدت طولانی، کالاهای چینی که به اروپا می‌رفتند از طریق روتردام، هامبورگ یا آنتورپ وارد می‌شدند. این مراکز اروپای شمالی نقاط اصلی ورود کالاها به این قاره بودند و مسیرهای حمل و نقل از آسیا در اطراف آنها ایجاد شده بود. این طرز فکر به آرامی اما مطمئناً در حال تغییر است. پرتغال، کشوری کوچک در غربی‌ترین حاشیه اروپا، در حال تبدیل شدن به یکی از مهمترین مکان‌ها برای ورود کالاهای چینی به اتحادیه اروپا است. این روند در سال 2025 سرعت می‌گیرد.

وزارت امور خارجه چین می‌گوید که تجارت بین چین و پرتغال در سال ۲۰۲۴ به ۹.۲۸ میلیارد دلار رسیده است که نسبت به سال قبل ۶.۶ درصد افزایش داشته است. کالاهای چینی ارسال شده به پرتغال ۶.۱۱ میلیارد دلار ارزش داشته است که نسبت به سال قبل ۵.۵ درصد افزایش داشته است. این داده‌ها رابطه تجاری کمی را نشان نمی‌دهند؛ بلکه نشان می‌دهند که یک کریدور در حال تبدیل شدن به یک مرکز تجاری بزرگ است. پویایی‌های توپوگرافی، زیرساختی، قانونی و اقتصادی در کار هستند که توضیح می‌دهند چرا پرتغال به یک نقطه ورود جذاب‌تر برای کالاهای چینی به بازار واحد اتحادیه اروپا تبدیل می‌شود.

این مقاله به تفصیل در مورد این عوامل توضیح می‌دهد: زیرساخت بندر آب‌های عمیق پرتغال، ارتباط آن با شبکه لجستیک بزرگ‌تر اروپا، نقش آن در استراتژی‌های تنوع‌بخشی زنجیره تأمین و مزایای عملی که به صادرکنندگان چینی که به دنبال راه‌های سریع، ارزان و قانونی برای ورود به بزرگترین بلوک تجاری جهان هستند، ارائه می‌دهد.

 

جغرافیا به عنوان یک مزیت رقابتی

موقعیت پرتغال روی نقشه، ارزشمندترین مزیت تجاری آن است که مردم از آن بی‌اطلاعند. این کشور در لبه جنوب غربی قاره اروپا، درست روبروی اقیانوس اطلس قرار دارد. این کشور در چهارراه طبیعی بسیاری از کانال‌های مهم کشتیرانی جهانی قرار دارد. کریدور شمال-جنوب اقیانوس اطلس که شمال اروپا را به آفریقا متصل می‌کند، مسیرهایی که آسیا را از طریق دماغه امید نیک به اروپا متصل می‌کنند و مسیرهایی که اروپا را به قاره آمریکا متصل می‌کنند، همگی از سواحل پرتغال یا در نزدیکی آن عبور می‌کنند. هیچ کشور دیگری در اتحادیه اروپا توانایی مشابهی برای کنترل جریان ترافیک دریایی جهانی از یک نقطه واحد ندارد.

مسیر دریانوردی از شانگهای، شنژن یا نینگبو به اروپا به طور طبیعی قبل از رسیدن به هر بندری در شمال اروپا از طریق اقیانوس اطلس طی می‌شود. این بدان معناست که سینز و لیسبون در جاده روتردام توقف نمی‌کنند؛ آنها اولین مکان‌هایی هستند که به مقصد می‌رسند. مسیریابی محموله از طریق پرتغال به جای رفتن مستقیم به هامبورگ می‌تواند در زمان و هزینه کشتی‌های کانتینری بسیار بزرگ صرفه‌جویی زیادی کند. این مزیت با توافق‌نامه‌های تجاری با حجم بالا حتی بیشتر هم می‌شود.

بندر سینوس، که حدود ۱۶۰ کیلومتری جنوب لیسبون واقع شده است، مجموعه‌ای از ویژگی‌های بسیار غیرمعمول دارد که آن را خاص می‌کند. این بندر نزدیک‌ترین بندر آب‌های عمیق در اروپا به کانال پاناما است و در مسیر اصلی کشتیرانی از آسیا به اقیانوس اطلس واقع شده است. پس از افزایش عظیم ظرفیت کانال پاناما، محموله‌های آسیایی بیشتری به جای کریدور سوئز و مدیترانه از طریق بنادر اقیانوس اطلس عبور کرده‌اند. سینوس برای به دست آوردن سهم بیشتری از این جریان‌ها راه‌اندازی شده است. محققان دانشگاه مینهو، سینوس را به عنوان محل اتصالی توصیف کرده‌اند که در محور دریایی متصل‌کننده آسیا و اروپا، خشکی به پایان می‌رسد و دریا آغاز می‌شود - توصیفی که از منظر صرفاً جغرافیایی، به چالش کشیدن آن دشوار است.

 

زیرساخت بندر: سینوس‌ها و مزیت آب‌های عمیق

زیرساخت‌ها، نه جغرافیا، دروازه‌ای برای ورود به این حوزه هستند. پرتغال طی ده سال گذشته پول زیادی را صرف بنادر خود کرده است و داده‌ها نشان می‌دهد که این کار مؤثر بوده است. بندر سینوس در حال حاضر شلوغ‌ترین بندر تجاری پرتغال است که تقریباً نیمی از کل محموله‌های کشور را پردازش می‌کند. برنامه مداوم گسترش ظرفیت آن، آن را به یک قطب لجستیکی فرااقیانوسی واقعاً بزرگ تبدیل می‌کند.

PSA (اداره بندر سنگاپور) ترمینال XXI را در سینز، که ترمینال اصلی کانتینری بندر است، اداره می‌کند. هدف از برنامه‌های توسعه، دو برابر کردن ظرفیت نصب شده به تقریباً ۴.۱ میلیون TEU است. این امر سینز را در سطح کاملاً جدیدی از رقابت قرار می‌دهد و آن را نه تنها به یک دروازه منطقه‌ای، بلکه به یک مرکز حمل و نقل دریایی تبدیل می‌کند که می‌تواند با رقبای مدیترانه‌ای خود رقابت کند. این ترمینال در حال حاضر می‌تواند کشتی‌های کانتینری بسیار بزرگ را بپذیرد، که به آن مزیت فنی نسبت به بنادر شمال اروپا می‌دهد که کم‌عمق‌تر هستند و برای مدیریت جدیدترین کشتی‌های بزرگ باید دائماً لایروبی شوند.

 

بندر	نوع و قدرت	ارتباط تجاری چین
سینوس‌ها (ترمینال XXI)	آب‌های عمیق، ظرفیت کشتی‌های بسیار بزرگ، موقعیت در اقیانوس اطلس	دروازه اصلی کانتینر؛ نزدیک‌ترین بندر آب‌های عمیق اتحادیه اروپا به مسیرهای اقیانوس اطلس از آسیا
لیسبون	بزرگترین بندر در کل، محموله‌های متنوع، ارتباطات داخلی قوی	پردازش کارآمد گمرکی؛ توزیع جاده‌ای/راه‌آهن به شبه‌جزیره ایبری
لیشوئه (پورتو)	قطب شمال پرتغال، قابلیت زنجیره سرد، اتصال ریلی	ورود قوی به شمال پرتغال و توزیع آن به سمت مرز اسپانیا
آویرو	پرتغال مرکزی، محموله تخصصی	پشتیبانی از توزیع داخلی پرتغال مرکزی و اسپانیا
ستوبال	جنوب لیسبون، محموله‌های متنوع	لیسبون را برای سرریز و دسته‌بندی کالاهای تخصصی تکمیل می‌کند

 

بسیاری از قدرت‌های بزرگ به دلیل اهمیت استراتژیک سینز به آن علاقه‌مند هستند. هم شرکت‌های چینی که می‌خواهند به طرح کمربند و جاده متصل شوند و هم شرکت‌های آمریکایی که می‌خواهند پایانه‌های LNG بسازند، سینز را به عنوان یک دارایی برتر معرفی کرده‌اند. این واقعیت که هم ایالات متحده و هم چین یک بندر پرتغالی را به طور همزمان از نظر استراتژیک مهم می‌دانند، بیش از هر تحلیلی اهمیت بلندمدت سینز را نشان می‌دهد.

 

دسترسی به بازار واحد اتحادیه اروپا: یک بندر، ۲۷ کشور

پس از ترخیص کالا از گمرک پرتغال، یکی از قوی‌ترین دلایل تجاری برای انتخاب پرتغال به عنوان دروازه، اتفاقی است که پس از آن می‌افتد. پرتغال عضو کامل اتحادیه اروپا است، از این رو در بنادر خود از قوانین گمرکی اتحادیه اروپا پیروی می‌کند. هنگامی که کالاها از گمرک پرتغال ترخیص می‌شوند، برای کل بازار واحد اتحادیه اروپا نیز تأیید می‌شوند که شامل تمام ۲۷ کشور عضو، ۴۵۰ میلیون مشتری و تولید ناخالص داخلی ترکیبی بیش از ۱۷ تریلیون یورو می‌شود. یک ترخیص گمرکی واحد در سینس می‌تواند توزیع را به آلمان، فرانسه، ایتالیا، هلند، لهستان و سایر کشورهای عضو بدون نیاز به پرداخت تعرفه واردات اضافی یا عبور از بازرسی‌های مرزی گمرکی، امکان‌پذیر کند.

این امر به صادرکنندگان چینی که می‌خواهند همزمان به بیش از یک بازار اتحادیه اروپا کالا بفروشند، یک مزیت عملیاتی واقعی می‌دهد. به جای اینکه مجبور باشند با اظهارنامه‌های واردات و فرآیندهای انطباق مختلف در هر کشور سر و کار داشته باشند، یک ورودی واحد از طریق پرتغال به یک زنجیره لجستیک اجازه می‌دهد تا از یک رویداد ترخیص کالا، به کل شبکه توزیع اروپا خدمت‌رسانی کند. این ادغام، کار را برای افراد مسئول آسان‌تر می‌کند، احتمال اشتباه در کاغذبازی در کشورهای مختلف را به حداقل می‌رساند و محاسبه هزینه‌های فرود برای کانال‌های فروش اروپایی را آسان‌تر می‌کند.

جنبه غیرتعرفه‌ای دسترسی به بازار اتحادیه اروپا نیز با پذیرش پرتغال عادی می‌شود. فرقی نمی‌کند کالاها از کدام بندر اتحادیه اروپا عبور کنند؛ همان قوانین مربوط به علامت CE، انطباق با مواد شیمیایی REACH، استانداردهای ایمنی محصول تحت مقررات عمومی ایمنی محصول (GPSR) و قوانین طبقه‌بندی گمرکی اتحادیه اروپا اعمال می‌شود. کاری که برای اطمینان از پیوستن پرتغال انجام می‌شود، همان کاری است که برای اطمینان از پیوستن تمام اروپا انجام می‌شود.

 

اتصال ریلی و چندوجهی: دسترسی به بقیه اروپا

کالاهای چینی از طریق دریا به بنادر پرتغال سفر می‌کنند، اما اتصال چندوجهی تعیین می‌کند که آیا پرتغال یک دروازه واقعی اروپا است یا فقط مکانی برای دریافت اقلام جهت توزیع در ایبریا. این موضوع از نظر تاریخی یکی از دلایل ضعیف‌تر برای استفاده از بنادر پرتغال به جای روتردام یا هامبورگ بوده است، اگرچه شکاف در زیرساخت‌ها در حال کاهش است.

کریدور اقیانوس اطلس شبکه حمل و نقل فرااروپایی (TEN-T) پرتغال را به بقیه اتحادیه اروپا متصل می‌کند. این کریدور از سینوس به لیسبون و پورتو می‌رود، از اسپانیا عبور می‌کند و به فرانسه و بقیه شبکه ریلی اروپا متصل می‌شود. گسترش ریلی کریدور ایبری، که از اولویت‌های اصلی تأمین مالی «تسهیلات اتصال اروپا» اتحادیه اروپا است، امکان بارگیری کانتینرها را در قطارهایی فراهم می‌کند که آنها را در حدود دو روز به پاریس و در سه روز به مراکز لجستیکی کلیدی آلمان می‌برند. شبکه ریلی جدید که در اواخر سال 2025 تکمیل شد، اتصال پرتغال به مراکز مهم مصرف‌کننده اروپایی را بسیار آسان‌تر کرده است.

سرویس‌های اکسپرس راه‌آهن چین-اروپا نیز بخشی از این مجموعه هستند. خط ایوو-مادرید یکی از مهم‌ترین سرویس‌های ریلی چین-اروپا است. این خط به اسپانیا ختم می‌شود که درست آن سوی مرز پرتغال قرار دارد. کالاهایی که از طریق راه‌آهن به مادرید می‌آیند، می‌توانند ظرف یک تا دو روز به مراکز توزیع پرتغال ارسال شوند. این امر به شرکت‌های حمل و نقل، یک راه حل میانه مناسب بین زمان طولانی حمل و نقل دریایی و قیمت بالای ... می‌دهد. حمل و نقل هوایی.

حالت حمل و نقل	ترانزیت چین به پرتغال	مشخصات هزینه	بهترین مناسب برای
حمل و نقل اقیانوس (FCL)	روز 24-34	کمترین در هر واحد	محموله‌های حجیم و غیر فوری
حمل و نقل دریایی (LCL)	روز 30-41	کم ارتفاع، انعطاف پذیر	حجم‌های کوچک تا متوسط، حساس به هزینه
راه آهن (چین-اروپا اکسپرس + جاده)	مجموعاً ۳۰-۶۰ روز	میانه محدوده	محموله‌های با حجم متوسط ​​و حساس به زمان
حمل و نقل هوایی	روز 3-7	بالاترین	کالاهای فوری، با ارزش بالا و وزن کم

 

رشد تجارت دوجانبه و شتاب نهادی

تصویر بزرگتر از تجارت بین چین و پرتغال در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که پرتغال به عنوان یک مسیر لجستیکی اهمیت روزافزونی پیدا می‌کند. رقم تجارت ۹.۲۸ میلیارد دلاری برای سال ۲۰۲۴ پیشرفت قابل توجهی را نشان می‌دهد و نهادهای هر دو طرف نشانه‌هایی مبنی بر ادامه رشد این رابطه ارسال می‌کنند.

مشارکت فعال پرتغال در سومین نمایشگاه بین‌المللی زنجیره تأمین چین (CISCE) در پکن در ژوئیه 2025، اولین حضور رسمی این کشور در این رویداد بود. اتاق بازرگانی و صنایع پرتغال و چین (CCILC) به طور خاص برای کمک به پروژه‌های لجستیک و زنجیره تأمین واقعی در این رویداد شرکت کرد. دبیرکل CCILC گفت که بنادر، فرودگاه‌ها، راه‌آهن و شبکه‌های لجستیکی دو کشور در حال اتصال بیشتر هستند که فرصت‌های واقعی برای رشد را نه تنها به صورت کلی، بلکه به عنوان راهی برای سرمایه‌گذاری‌ها و همکاری‌های خاص بین دو کشور فراهم می‌کند. هر دو کشور در موقعیت‌های جغرافیایی قابل توجهی قرار دارند و قدرت نهادی پشت این مشارکت در سال 2025 نشان می‌دهد که آنها از این موضوع آگاه هستند.

ترکیب جریان‌های تجاری نیز داستان مفیدی را ارائه می‌دهد. حدود نیمی از واردات پرتغال از چین، موتور، تجهیزات الکتریکی و قطعات مربوط به این قبیل اقلام است. بخش عمده‌ای از بقیه شامل لوازم الکترونیکی، ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، تجهیزات پزشکی، مبلمان و چراغ است. اینها اقلامی نیستند که فقط به خارج از کشور صادر شوند؛ بلکه ورودی‌هایی برای تولیدات پرتغالی و قطعاتی هستند که در پرتغال و سایر کشورهای اروپایی فروخته می‌شوند. از آنجا که این سبد وارداتی بسیار عمیق و متنوع است، پرتغال فقط جایی نیست که کالاهای چینی از آن عبور می‌کنند؛ بلکه بازاری است که مردم در آن خرید و فروش می‌کنند.

 

تجارت الکترونیک و جایگاه پرتغال به عنوان قطب تکمیل سفارشات اروپا

شرکت‌های تجارت الکترونیک فرامرزی چینی، علاوه بر داستان معمول حمل و نقل کانتینری، پرتغال را به عنوان یک پایگاه احتمالی برای انجام سفارشات در اروپا در نظر گرفته‌اند. انتظار می‌رود بازار تجارت الکترونیک پرتغال از حدود ۵.۳۸ میلیارد دلار آمریکا در سال ۲۰۲۵ به حدود ۷.۵۸ میلیارد دلار تا سال ۲۰۲۹ افزایش یابد. تقریباً نیمی از جمعیت به صورت آنلاین خرید می‌کنند و تجارت موبایل بیش از یک سوم کل تراکنش‌های دیجیتال را تشکیل می‌دهد. برای بازرگانان چینی که می‌خواهند فراتر از مرزها فروش داشته باشند، این یک بازار متوسط ​​​​است که در حال گسترش است و به اندازه آلمان، فرانسه یا انگلستان رقابتی نیست.

از همه مهم‌تر، کالاهای ذخیره شده در پرتغال را می‌توان در کل بازار واحد اتحادیه اروپا به فروش رساند. یک پارک لجستیکی در نزدیکی سینس که محموله‌های کانتینری را مستقیماً از بنادر چین دریافت می‌کند، می‌تواند سفارشات مشتریان اسپانیایی، فرانسوی و آلمانی را در بازه زمانی ۷۲ ساعته که خریداران آنلاین اروپایی انتظار دارند، تکمیل کند. پرتغال مکان خوبی برای انجام تجارت الکترونیک اروپا است زیرا هزینه‌های ذخیره‌سازی پایینی در مقایسه با سایت‌های اروپای شمالی دارد و دسترسی آسان به بنادر عمیق دارد.

این محاسبات به ویژه برای فروشندگان چینی که می‌خواهند بیشتر به مردم اسپانیا و پرتغال، که شبه جزیره ایبری است، بفروشند، خوب جواب می‌دهد. بازار تجارت الکترونیک اسپانیا یکی از پنج بازار بزرگ اروپا است و با پرتغال مرز زمینی دارد. یک مرکز تکمیل سفارش در نزدیکی لیسبون یا سینس می‌تواند به راحتی به هر دو بازار خدمات ارائه دهد. اگر حجم فروش افزایش یابد، این مرکز می‌تواند در صورت نیاز به فرانسه و سایر کشورها نیز گسترش یابد.

 

دیجیتالی شدن گمرک و انطباق با قوانین در سال 2025

شرکت‌های تجارت الکترونیک فرامرزی چینی، علاوه بر داستان معمول حمل و نقل کانتینری، پرتغال را به عنوان یک پایگاه احتمالی برای انجام سفارشات در اروپا در نظر گرفته‌اند. انتظار می‌رود بازار تجارت الکترونیک پرتغال از حدود ۵.۳۸ میلیارد دلار آمریکا در سال ۲۰۲۵ به حدود ۷.۵۸ میلیارد دلار تا سال ۲۰۲۹ افزایش یابد. تقریباً نیمی از جمعیت به صورت آنلاین خرید می‌کنند و تجارت موبایل بیش از یک سوم کل تراکنش‌های دیجیتال را تشکیل می‌دهد. برای بازرگانان چینی که می‌خواهند فراتر از مرزها فروش داشته باشند، این یک بازار متوسط ​​​​است که در حال گسترش است و به اندازه آلمان، فرانسه یا انگلستان رقابتی نیست.

از همه مهم‌تر، کالاهای ذخیره شده در پرتغال را می‌توان در کل بازار واحد اتحادیه اروپا به فروش رساند. یک پارک لجستیکی در نزدیکی سینس که محموله‌های کانتینری را مستقیماً از بنادر چین دریافت می‌کند، می‌تواند سفارشات مشتریان اسپانیایی، فرانسوی و آلمانی را در بازه زمانی ۷۲ ساعته که خریداران آنلاین اروپایی انتظار دارند، تکمیل کند. پرتغال مکان خوبی برای انجام تجارت الکترونیک اروپا است زیرا هزینه‌های ذخیره‌سازی پایینی در مقایسه با سایت‌های اروپای شمالی دارد و دسترسی آسان به بنادر عمیق دارد.

این محاسبات به ویژه برای فروشندگان چینی که می‌خواهند بیشتر به مردم اسپانیا و پرتغال، که شبه جزیره ایبری است، بفروشند، خوب جواب می‌دهد. بازار تجارت الکترونیک اسپانیا یکی از پنج بازار بزرگ اروپا است و با پرتغال مرز زمینی دارد. یک مرکز تکمیل سفارش در نزدیکی لیسبون یا سینس می‌تواند به راحتی به هر دو بازار خدمات ارائه دهد. اگر حجم فروش افزایش یابد، این مرکز می‌تواند در صورت نیاز به فرانسه و سایر کشورها نیز گسترش یابد.

 

بهره‌گیری از حمل و نقل جاده‌ای برای کریدور چین-پرتغال

صادرکنندگان چینی که می‌خواهند از پرتغال به عنوان نقطه ورود خود به اروپا استفاده کنند، با انتخاب شریک لجستیکی مناسب، کنترل زیادی بر چگونگی عملکرد طرح خود در عمل خواهند داشت. مسیر چین و پرتغال نیاز به هماهنگی انطباق صادرات در چین، حمل و نقل دریایی در طول ترانزیت دریایی ۲۴ تا ۳۴ روزه، ترخیص از گمرک اتحادیه اروپا در بدو ورود و توزیع به بازارهای نهایی اروپا دارد. اگر هر یک از بخش‌های این زنجیره به درستی انجام نشود، می‌تواند از هم بپاشد.

شرکت Topway Shipping که در سال ۲۰۱۰ در شنژن آغاز به کار کرد، بیش از ده سال را صرف ایجاد شایستگی عملیاتی زنجیره کامل مورد نیاز برای این سطح از پیچیدگی کرده است. تیم بنیانگذار بیش از ۱۵ سال تجربه در لجستیک بین‌المللی و ترخیص کالا از گمرک دارد. آنها در انتقال کالا از مراکز تولیدی چین به نقاط مختلف جهان متخصص هستند. مفهوم خدمات این شرکت شامل حمل و نقل از مبدا به بندر چین، حمل و نقل دریایی FCL و LCL به بنادر کلیدی در سراسر جهان، از جمله Sines و Leixoes، و بنادر خارجی است. انبارداری، ترخیص کالا از گمرک و تحویل در آخرین مرحله.

ترکیبی از راهکارهای انعطاف‌پذیر LCL برای شرکت‌های در حال توسعه و ظرفیت کامل FCL برای شرکت‌های حمل و نقل مستقر در Topway، به اپراتورهای تجارت الکترونیک، مقیاس‌پذیری لازم برای ورود به بازار اروپا را می‌دهد. تا زمانی که فروش اروپایی شما به سطح خاصی نرسد، لازم نیست هزینه کل بارهای کانتینری را بپردازید. LCL به شما این امکان را می‌دهد که متناسب با رشد کسب و کارتان، هزینه‌های لجستیکی خود را تأمین کنید. و هنگامی که حجم محموله‌ها افزایش می‌یابد، همان ارائه‌دهنده می‌تواند بدون تأثیر بر نحوه همکاری شما، شما را به FCL منتقل کند. این ثبات در طول منحنی رشد، مزیت مفیدی است که گاهی اوقات هنگام انتخاب شریک لجستیکی نادیده گرفته می‌شود.

 

پرتغال در مقابل سایر نقاط ورود به اروپا: کجا برنده می‌شود و کجا نمی‌شود

صادق بودن به معنای پذیرفتن این است که پرتغال بهترین نقطه شروع برای هر طرح توزیع اروپایی نیست. صادرکنندگان چینی اگر بدانند محصولشان کجا خوب است و کجا خوب نیست، می‌توانند انتخاب‌های بهتری برای مسیریابی داشته باشند.

 

نقطه ورود	مزایای کلیدی	محدودیت های کلیدی	بهترین برای
پرتغال (سینس/لیسبون)	دسترسی به آب‌های عمیق، موقعیت در اقیانوس اطلس، مجوز اتحادیه اروپا، هزینه‌های رقابتی، نزدیکی به شبه جزیره ایبری	دسترسی ریلی به شمال اروپا همچنان در حال توسعه است؛ بازار داخلی کوچک‌تر	توزیع ایبری، انجام تجارت الکترونیک، محموله‌های مسیر اقیانوس اطلس
هلند (روتردام)	بزرگترین بندر اتحادیه اروپا، شبکه ریلی/جاده‌ای استثنایی، موقعیت مرکزی اتحادیه اروپا	تراکم بالا، گرانی، اولین فرود زمینی از آسیا نیست	توزیع در اروپای مرکزی، بیشترین حجم
آلمان (هامبورگ)	مناطق صنعتی داخلی، شبکه ریلی عمیق، زنجیره‌های تأمین تولید	خطر ازدحام، هزینه‌های بالا	بازار آلمان و صنعت اروپای مرکزی
یونان (پیره)	موقعیت مدیترانه‌ای، تحت مدیریت کاسکو، ارتباطات قوی آسیا-سوئز	بررسی دقیق مقررات اتحادیه اروپا، دسترسی محدود به شمال اروپا	پراکندگی در مدیترانه و جنوب اروپا
اسپانیا (والنسیا)	دسترسی به بازار ایبری، مسیرهای مدیترانه‌ای	با پرتغال رقابت می‌کند؛ ترافیک از طریق کانال سوئز	بازار داخلی اسپانیا

 

حقیقت این است که پرتغال برای توزیع متمرکز بر ایبری، تحقق تجارت الکترونیک اروپایی که نیاز به انبارداری مقرون به صرفه دارد و کالاهای مسیر اقیانوس اطلس از آسیا که در آن کارایی اولین بندر ورودی مهم است، بهترین گزینه است. بنادر اروپای شمالی هنوز مزایای ساختاری خود را برای توزیع در سراسر اروپا که در آلمان یا بنلوکس مستقر است، دارند. برای شرکت‌های حمل و نقل بزرگ چین-اروپا، بهترین راه برای انجام تجارت، استفاده مکرر از چندین بندر است. به عنوان مثال، آنها می‌توانند از پرتغال برای محموله‌های واقع در ایبری و اقیانوس اطلس و از روتردام یا هامبورگ برای جریان‌های شمال اروپا استفاده کنند.

 

نتیجه

ظهور پرتغال به عنوان نقطه ورود استراتژیک کالاهای چینی به اروپا، یک ترفند بازاریابی نیست؛ بلکه نتیجه طبیعی جغرافیا، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، رشد حجم تجارت و پویایی تنوع زنجیره تأمین است که سال‌هاست در حال شکل‌گیری بوده و اکنون نتایج تجاری واقعی خود را نشان می‌دهد. تجارت ۹.۲۸ میلیارد دلاری بین چین و پرتغال در سال ۲۰۲۴، حمایت نهادی از این ارتباط که در CISCE 2025 نشان داده شد، و رشد ظرفیت بندر سینس، همگی در یک جهت قرار دارند.

برای صادرکنندگان چینی، بهترین دلایل برای تجارت در پرتغال عبارتند از: توانایی رساندن سریع کالا به مشتریان در سراسر شبه جزیره ایبری و جنوب اروپا؛ ایجاد یک مرکز تحقق اروپایی مقرون به صرفه برای مشاغل تجارت الکترونیک که به چندین کشور می‌فروشند؛ و تغییر استراتژی ورود به بنادر برای اتکای کمتر به مراکز شلوغ و گران قیمت شمال اروپا. پرتغال دسترسی به آب‌های عمیق، ترخیص کالا از بازار واحد اتحادیه اروپا، اتصال چندوجهی بهتر و شتاب تجاری رو به رشدی دارد که دستیابی به آن در هر سه مورد با قیمت مشابه در هر جای دیگری دشوار است.

همزمان با تغییر کانال‌های تجاری در سراسر جهان و جستجوی راه‌هایی برای پیشرفت در استراتژی‌های توزیع اروپایی صادرکنندگان چینی، جایگاه پرتغال در جهان و زیرساخت‌ها و نهادهایی که در اطراف آن ساخته می‌شوند، برای تجارت به طور فزاینده‌ای اهمیت پیدا خواهد کرد. این کشور چیزی بیش از یک بندر کوچک در سواحل اقیانوس اطلس است؛ این کشور در حال تبدیل شدن به دروازه‌ای واقعی به بزرگترین بازار واحد جهان است. باهوش‌ترین افراد در تجارت چین و اروپا از قبل متوجه این موضوع شده‌اند.

 

سوالات متداول

س: چرا پرتغال برای صادرات چین به اروپا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؟

الف) عوامل متعددی باعث این امر می‌شوند: ظرفیت آب‌های عمیق بندر سینوس و موقعیت آن در اقیانوس اطلس، عضویت پرتغال در اتحادیه اروپا که امکان دسترسی به کل بازار اتحادیه اروپا را با ترخیص تک‌گانه فراهم می‌کند، افزایش تجارت دوجانبه (۹.۲۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴) و تمایل صادرکنندگان چینی برای گشودن نقاط ورودی بیشتر به اروپا که به شلوغی قطب‌های شمالی نباشند.

س: آیا کالاهایی که وارد پرتغال می‌شوند می‌توانند آزادانه و بدون گمرک اضافی در سراسر اتحادیه اروپا توزیع شوند؟

بله. پرتغال عضو اتحادیه اروپا است. پس از ترخیص کالاها از گمرک پرتغال، می‌توان آنها را در هر کشور عضو اتحادیه اروپا دیگر بدون نیاز به پرداخت تعرفه واردات اضافی یا عبور از بازرسی‌های مرزی گمرکی فروخت.

س: معمولاً چیست؟ حمل و نقل دریایی زمان حمل و نقل از چین به بنادر پرتغال؟

الف) محموله‌های FCL معمولاً ۲۴ تا ۳۴ روز طول می‌کشد تا از بندری به بندر دیگر برسند. محموله‌های LCL می‌توانند ۳۰ تا ۴۱ روز طول بکشند زیرا نیاز به تجمیع و سپس تفکیک دارند. اینها تخمین‌هایی از مدت زمان لازم برای حمل از بنادر اصلی چین از جمله شانگهای، شنژن و نینگبو هستند.

س: آیا پرتغال به عنوان یک پایگاه اروپایی برای فروشندگان تجارت الکترونیک چینی مناسب است؟

بله، مخصوصاً برای فروشندگانی که می‌خواهند به شبه‌جزیره ایبری (پرتغال و اسپانیا) کالا بفروشند یا کسانی که می‌خواهند انبار ارزانی پیدا کنند که بتواند به تمام کشورهای اتحادیه اروپا ارسال کند. کالاهایی که نزدیک به سینوس نگهداری می‌شوند می‌توانند از طریق جاده و راه‌آهن در ۷۲ ساعت یا کمتر به بازارهای بزرگ اتحادیه اروپا برسند. از نظر اقتصادی خوب است زیرا هزینه‌های انبارداری کمتر از اروپای شمالی است و دسترسی مستقیم به بنادر آب‌های عمیق وجود دارد.

س: شرکت حمل و نقل Topway چگونه از صادرکنندگان چینی در مسیر چین-پرتغال حمایت می‌کند؟

الف) شرکت تاپ‌وی شیپینگ، لجستیک کامل زنجیره‌ای را ارائه می‌دهد، به این معنی که آنها همه چیز را از دریافت کالا از کارخانه‌های چینی به بنادر گرفته تا ارسال آنها به بنادر پرتغال با حمل دریایی FCL و LCL، ذخیره‌سازی آنها در خارج از کشور، ترخیص از گمرک اتحادیه اروپا و تحویل آنها به مقصد نهایی، مدیریت می‌کنند. از آنجا که آنها در هر بخش از زنجیره لجستیک کار کرده‌اند، کمتر احتمال دارد که در هماهنگی با چندین ارائه‌دهنده با مشکل مواجه شوند.